Ramazan Abi Hak'ka Yürüdü


Ülkemiz bir felaketin eşiğinden döndü.

Kahraman vatan evlatları gelen felakete karşı vücutlarını siper etti. Kimi tankların önüne yattı, kimi önüne geçti, üzerine çıktı, mermilere göğsünü siper etti. Alçak uçuş yapan uçaklara adeta kafa attı ve ülkeyi hainlere yem etmedi, kaptırmadı.

Millet(yani ümmet), tek yürek olarak dikildi vatan hainlerinin önüne ve ‘satılık tek karış toprağımız yok, verilecek bir canımız var. Onu da seve seve veririz’ diye haykırdı.

Din için, vatan için, namus için ayağa kalktı tüm Türkiye…

İşte onlardan biriydi Ramazan Sarıkaya. 12 Eylül’ü, 28 Şubat’ı iliklerine kadar yaşamış biriydi Sarıkaya... Aynı durumu bir daha yaşamak istemeyen, elde edilen kazanımların heder edilmemesi, yakalanan ibrenin düşüşe geçmemesi için meydana ilk koşanlardandı Sarıkaya…

Gecenin bir yarısında darbecilere doğru koşarken geride bıraktığı eşini çocuklarını hiç düşünmedi, endişelenmedi onlar için. Eğer bu ülke ayaklar altına alınacak olursa ne ar kalırdı, ne namus, ne din diye düşünmüştü Sarıkaya.

Neden ben, diye düşünmedi bile kurşunlara doğru koşarken. Yüreğinde korkunun emaresi bile yoktu. İlk seken mermi kasığına isabet edince tökezledi ancak durmadı. Fakat ikinci mermi onu takatsiz bıraktı. Apar topar hastaneye kaldırıldı.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi önünde 15 Temmuz gecesi yaralanan Ramazan Sarıkaya 23 Ağustos’ta saat 10 10’da Hak’ka yürüdü. Uzun bir direnişin sonunda ruhunu Rahman-ı Rahime teslim etti. Rabbim şehadetini kabul etsin Ramazan abi…

Sen acılar içinde hastane kıvranırken biz sana hep dua ettik. Çünkü biz senin iyiliklerine şahidiz, engin yüreğine şahidiz.

Gülümseme eksik olmayan yüzüne bakınca içimizdeki karamsarlıklar yerini umuda bırakırdı her daim. Kanaatkârdın; azı çok bilirdin.

Sen hastanede yatarken güzel abim, biz dışarıda zalimlere karşı direndik. Koca koca tankları umudu sığdırdığımız yüreklerimizle durdurduk. Minik eller kocaman pençelere dönüştü vatana kast edenlere karşı. Tankların önüne yattık, üzerine çıktık senden sonra. Yani sen hastanede yatarken acılar içinde biz sokakları boş bırakmadık Ramazan abi, ‘Okçular Tepesi’ydi artık tüm meydanlar bizim için o gece ve sonrasında…

Kimi demokrasi nöbeti dedi, kimi milli irade nöbeti... Ama abi, biz senin bıraktığın yerden devam ederken nöbete ‘Okçular Tepesi Nöbeti’ dedik. Biliyoruz ki sen de bu niyetle çıkmıştın meydanlara. Ve inan son emir gelene kadar nöbeti terk etmedik, nöbet yerini namerde teslim etmedik.

Şimdi Ramazan abi, sen Hak’ka yürüdün ya; bil ki sancak yere düşmedi, düşmeyecek. Acını içimize gömüp ‘Okçular Tepesi’nde nöbet tutmak için her daim tetikte olacağız. Ümmetin son umudu, son kalesini kimseye yedirmeyeceğiz, sen rahat uyu güzel abim.

Rabbim şehadetini kabul etsin güzel insan!

NOT: Ramazan Sarıkaya Malatya'dayken iyi arkadaştık

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
12Ağs

KATAR AMBARGOSU ÜZERİNE

03Eyl

Ramazan Abi Hak'ka Yürüdü

30Haz
20Tem

28 Şubat Sonrası Malatya

08Tem

11 AYIN TALİMİDİR ORUÇ